"buenas noches… y buena suerte".

30 Noviembre 2006

Conectei a televisión, fixen un pouco de zaping e non me chamaba nada a atención polo que decidín ir o videoclub e alugar unha película. Non sabía moi ben por cal decantarme, o final fixen unha boa elección.

Para moitos esta película podería ser melancólica, tanto polo branco e negro coma pola pureza da comunicación ou ben polos gratos recordos de poder fumar no lugar de traballo.

Os feitos acontecen na década dos 50, combatían na televisión como cuadrilátero uns periodistas liderados por Edward R. Murrow, pai do periodismo televisivo, contra o perseguidor da caza das meigas, o senador McCarthy.

A historia en si comeza cando Murrow lee nun xornal a destitución dun membro do exercito, creo recordar que do aire, destitución provocada pola suposición infundada de que o seu pai e irmá eran simpatizantes do comunismo, Murrow non pode quedar impasivo diante de tal inxustiza e abuso de poder, decide sacar a luz pública esta historia, é mellor non seguir contando nada máis e que poidades gozar desta interesante película.

Impresionante tamén a banda sonora, a cargo de Dianne Reeves, cantante de jazz.

“Como nación, lo hemos heredado todo a tierna edad. Nos autoproclamamos los defensores de la libertad donde quiera que la siga habiendo en el mundo, pero no nos es posible defender la libertad afuera si la descuidamos en casa”


“Este aparato puede enseñar e iluminar, no sólo entretener y aislar. Si no, sólo es una caja de cables y luces”
Edward R. Murrow
“La gente quiere divertirse, no una lección de civismo”

Presidente da CBS

Economía Familiar: Futuro incerto

29 Noviembre 2006
O problema que podemos encontrarnos nun futuro é que o nivel de endebedamento das familias españolas aumente de tal forma que poida poñer en perigo a súa sostenibilidade, ata agora as familias axustaron o seu endebedamento a progresión económica da economía española e os baixos tipos de interese.

A economía española nestes anos evolucionou favorablemente, o emprego aumentou, os tipos de interese estiveron moi baixos, todo isto favoreceu que as familias axustaran o seu endebedamento. Neste proceso a débeda das familias pasou de representar un 68% da media europea en 1995 a un 105% no ano 2004, na etapa actual o endebedamento das familias españolas sitúase en 772.512 millóns de euros, representando máis do 82% do PIB e supón un incremento do 19,4% respecto o mesmo período do 2005.

Moitas veces un pregúntase qué pasará cando suban os tipos de interese e se estamos preparados para facer fronte a esta subida, todos sabemos cos préstamos que pedimos están suxeitos o tipo de referencia do Euribor, a evolución deste tipo a fixa o Banco Central Europeo (BCE), nun principio se o Euribor crece debemos presupoñer que en Europa estamos a vivir un crecemento económico ou ben que a inflación se dispare, o que significa un crecemento continuo e xeneralizado do prezo dos bens e servizos polo que a maior inflación menor poder adquisitivo, e dicir, co mesmo diñeiro podemos comprar menos.

Todo isto e bastante confuso xa que poderíamos pensar que se crece a economía as nosas carteiras van a estar máis valeiras e polo tanto o noso nivel de vida diminúe, ¿cómo pode ser que un crecemento da economía supoña un prexuízo para as economías familiares?.

Pois ben, en principio non debemos alarmarnos, segundo os datos que nos están dando dende diferentes organismos o máis probable é que o Euribor non supere a fronteira do 4% a medio prazo. Nestes momentos o Euribor está entorno o 3,8%, polo que o temor dunha subida dos tipos de interese evaporase. De todas formas segundo o Servizo de Estudos do Banco de España, principal autoridade do sector bancario, soamente entre o 2% e o 2,5% das familias españolas terán algún problema para facer fronte a subida dos tipos de interese. A previsión para a economía española é que esta seguirá crecendo, se crearán aproximadamente 600.000postos de traballo e o produto español crecerá por encima do 3%.
O que esta moi claro é que as entidades financeiras non conceden préstamos a persoas que non os poidan pagar, a banca está para gañar diñeiro non para perdelo, de todas formas non podo esquecerme de comentar que as entidades financeiras han sacado o mercado produtos de cobertura de tipos de interese.
Un dos motivos fundamentais do aumento da débeda financeira das familias é o incremento dos préstamos a longo prazo, incremento dun 21.2% aproximadamente, este supón case o 89% do total da débeda das familias. Pola contra os préstamos a corto prazo incrementáronse nun 14%, segundo datos do Banco de España. A débeda dos fogares supera por primeira vez o 80% do PIB español, acercándose aos 800.000 millóns de euros.

Hai que ter en conta tamén que por primeira vez a riqueza financeira neta dos fogares descendeu. A riqueza financeira neta son os activos de caracter financeiro menos os pasivos ou débedas da mesma natureza, excluíndo activos reais como por exemplo vivendas ou outros activos inmobiliarios

O que temos os fogares é mais diñeiro en efectivo, os activos financeiros incrementáronse o termino do primeiro semestre deste ano nun 11.3%, o igual que as accións e participacións en fondos de inversión.

Pódese afirmar que un dos principais motores do aumento da débeda familiar foi a forte expansión do financiamento para a adquisición dunha vivenda, segundo o INE as hipotecas supoñen o 90% do total dos créditos.


Si lo veo me lo creo

28 Noviembre 2006

En cuantas ocasiones habremos dicho o escuchado: “Yo no veo ese programa”; “En la televisión sólo hay programas basura”, os resulta familiar, ¿verdad?.
Pues bien, el domingo pasado la cadena Telecinco fue la más vista, con una ventaja de 2,1 puntos sobre Antena 3 y 3,3 sobre TVE 1. Que obtenga la mayor audiencia no es gracias a un documental o a un programa cultural, sino que es gracias a un programa presentado por Jesús Vázquez, ¿a que ya sabes de qué programa hablo?, ese motivo es por el que “OT” tiene ventaja sobre el resto hasta conseguir una media de 4.722.000 espectadores.
La televisión es un medio de entretenimiento, por supuesto que debemos exigir calidad pero con estos números esta claro que entretiene a mucha gente y eso es la finalidad de la televisión, ¡ENTRETENER!, dejémonos de tanta hipocresía y cinismo, digamos a viva voz y delante de nuestros familiares y amigos:

“YO VEO PROGRAMAS BASURA”


Economía Familiar

27 Noviembre 2006
En moitas ocasións escoitamos falar e falamos da débeda familiar, todos sabemos se podemos chegar o final do mes ou ben témonos que amarrar o cinturón, pero cando lemos o periódico, escoitamos a radio ou por casualidade na televisión están emitindo un programa decente e falan do endebedamento familiar, en moitos destes casos non sabemos de que están a falar, xa que moitos dos ratios que utilizan nos os coñecemos, este é o motivo polo que ocorréuseme facer esta entrada no blog, comentar algunhas cuestións para que entendamos mellor qué é iso do que falan moitas persoas que parece moi lonxano pero que vivimos todos os días.
- Un dos ratios máis utilizados é o que relaciona o total da débeda familiar coa renda familiar dun ano, en España é do 120% e chegará segundo previsións da Comisión Europea o 130%.
- Outro ratio é o que compara o volume da débeda co patrimonio financeiro, é dicir, depósitos, accións, fondos …, o resultado deste ratio móstranos a solvencia das familias. No ano pasado as familias atesouraban 2€ por cada un que debía.
- Unha das melloras patrimoniais das familias actualmente é debida a revalorización da vivenda, o ratio é o que compara o volume de débeda co patrimonio total, é dicir o patrimonio financeiro sumase o patrimonio físico.
Non podemos esquecernos da carga asociada o endebedamento, é dicir do esforzo que as familias teñen que facer para devolver esa débeda, neste caso encontrámonos con:
- Cota mensual, esta calculase normalmente dependendo do tipo de débeda que se ten, por exemplo para un calculo hipotecario tómase un préstamo medio, calculase o pago mensual e divídese entre os ingresos mensuais medios da familia.
- Tipos de interese, a maior tipo máis carga.
- Prazo de amortización, tempo que se tarda en devolver a débeda, canto máis tempo menor carga.
Outra cousa imprescindible é coñecer a sostenibilidade, característica pola que se poden satisfacer as necesidades da poboación actual sen comprometer a capacidade de xeracións futuras ou poboacións doutras rexións de satisfacer as súas necesidades, para poder coñecer a sostenibilidade temos que fixarnos en:
- A porcentaxe de débeda a tipo variable, canto maior sexa a porcentaxe maior vulnerabilidade, xa que estas subidas veranse aplicadas no custo da débeda. En España esta porcentaxe e unha das máis altas do mundo, un 90%.
- Un indicador das dificultades para facer fronte aos pagos da débeda é a Tasa de morosidade. En España sitúase entorno a un 0.6%, referidos a préstamos hipotecarios.
- Número de anos de salario a devolver a débeda.porcentaxe das familias con débeda mide a exposición do conxunto da economía ás subidas dos tipos.
Espero que este tipo de comentarios sexa da vosa utilidade.

"Españoles… Franco ha muerto".

22 Noviembre 2006
O 20 de novembro de 1975, o por entonces presidente do Goberno franquista, o señor Carlos Arias Navarro comunicaba a morte de Franco, noticia esperada por moitos españois, este ano se cumpre o XXXI aniversario da morte de D. Francisco Paulino Hermenegildo Teódulo Franco Bahamonde, o Generalísimo. Esta data e para moitos dos seus seguidores motivo de homenaxe, para os detractores a súa morte representa a desaparición do principal culpable dun dos dramas máis amargos da historia de España.
O incrible é que mais de tres décadas despois da súa morte, o ditador continúa estando na sociedade española, o seu fantasma está presente nun dos piares básicos de España, “a mocidade” . Penso que todo o mundo, e sobre todo as xeracións que vivimos na democracia, temos a obrigación de coñecer o pasado do noso país, o pasado dos nosos familiares, é o noso deber coñecer a figura deste tipo de personalidades, neste caso Franco foi un militar que se levantou en armas contra o Goberno da República, Goberno lexítimo por certo, temos a obriga de coñecer a persoa que implantou un réxime fascista sustentado pola represión e destruíndo os dereitos e liberdades dos españois.
Gustaríame ver a cara dos turistas españois paseando por Italia ou por Alemaña e de repente encontrarse cun grupo de persoas homenaxeando a Hitler ou a Mussolini, pero todos aqueles que poidan pasearse por Madrid en datas próximas o 20 de Novembro poderá apreciar a diversidade española, a España diferente, eu tiven este gusto o domingo pasado.
Non quero terminar sen recordar que fai tempo que vemos en moitos periódicos publicacións de esquelas recordando a falecidos de ambos bandos na Guerra Civil, con rezos como “murió por Dios y por España víctima de las hordas marxistas” o “falleció víctima de las represalias franquistas por sus convicciones políticas”. ¿Será a publicación da esquela de Franco no periódico “El Mundo” o fin desta batalla?, pois NON, aínda faltábanos a esquela do fundador da Falange, o señor Primo de Rivera, publicada en ABC denunciando que morreu “cumpliendo las órdenes del gobierno Republicano e asesinado por milicianos socialistas”.

Pérdida del carné = Pérdida del trabajo ¿?

16 Noviembre 2006
El otro día estuve charlando con un profesional de la carretera, como comúnmente conocemos a los conductores profesionales, la verdad es que me quede muy sorprendido con determinadas situaciones profesionales que le ocurrían diariamente, en muchas ocasiones la empresa le obligaba de una forma directa u indirecta a quebrantar la ley, entendamos quebrantar la ley en este contexto a sobrepasar velocidades permitidas por la vía, en su caso le supuso un par de multas y algún puntillo que otro, el dinero para pagar las multas le fue abonado por la empresa pero su preocupación eran los puntos que había perdido, ¿qué iba a hacer si en algún momento se quedaba sin carné de conducir? , le dije que no se preocupase, según tenía entendido mediante cursos podrían recuperarse puntos, después me marche a casa y por el camino me preguntaba qué le podría ocurrir a personas que utilizan el vehículo como medio de vida si le retiraban el carné, así que busque un poco de información.
Desde el 1 de julio de 2006 entró en vigor la normativa reguladora del conocido carné por puntos, esta ley es una de las principales apuestas del Ministerio del Interior con la finalidad de reducir la cifra de siniestralidad en las carreteras españolas.
Estoy totalmente de acuerdo en reducir la siniestralidad, pero no podemos olvidarnos de las consecuencias que originarán en los contratos de trabajo la pérdida del permiso de conducir, la pérdida del permiso de conducir puede originar un despido, en los casos de los conductores profesionales.
La ley distingue entre dos tipos de conductores, los conductores profesionales y los no profesionales, entendamos no profesionales aquellos que la pérdida del carné de conducir no supone una influencia en su relación laboral.
Para aquellos conductores que utilizan el coche como medio de vida, es decir los profesionales, la ley prevé la imposibilidad de recuperación del carné hasta pasados tres meses, siempre que la retirada sea por primera vez, y hasta seis meses en caso de una segunda retirada del carné. Es obvia la imposibilidad de desarrollar su trabajo diario.
El Tribunal Supremo al parecer admite la posibilidad de proceder a la extinción por causas objetivas del contrato de trabajo, tal como prevé el Estatuto de los Trabajadores, el trabajador tendrá derecho a percibir una indemnización correspondiente a 20 días de salario por año trabajado.
Pongámonos por un momento en la piel de los empresarios, si tenemos en nuestra plantilla conductores profesionales con la posibilidad de que desarrollando su trabajo habitual puedan perder su permiso de conducir, esta claro que esta circunstancia va a llevar a ocasionar perjuicios a nuestra empresa, por lo que deberíamos incluir en los contratos de trabajo alguna cláusula para que la pérdida del carné suponga la extinción del contrato sin necesidad de tener que recurrir al despido y por supuesto sin que el trabajador tenga derecho a percibir indemnización.

Como pudisteis observar el carné por puntos tiene dos caras, mi pregunta es ¿cuál pesa más?, evidentemente tenemos que conseguir que la siniestralidad en las carreteras descienda pero por otro lado también tenemos que conseguir un bienestar para las personas, quien infrinja que pague pero en el caso de que se vea obligado a no cumplir las normas ¿quién debería pagar?.

Tarde inolvidable de Domingo.

16 Noviembre 2006
Por fin chegou a data, aínda que pareza mentira levaba moito tempo a espera deste día, o maravilloso 12 de Novembro, pode parecer un Domingo calquera pero para min era o día desexado, o día no que vería o musical Cabaret.

Teño que felicitar a Caixanova xa que este musical foi unha das principais apostas da programación do novo centro cultural de Caixanova en Pontevedra, a pesares da magnífica tarde de Domingo que pasei nestas instalacións fago unha pequena critica, cando entrei o auditorio leveime unha sorpresa tremenda xa que en determinados asentos da sala non se tiña unha clara visión do escenario, non se pode consentir que a xente pague unha entrada para ver a espalda da persoa que esta diante ou ben non poder apreciar parte da obra porque transcorre nunha zoa morta onde soamente os ollos dos que están na primeira fila poden ver o que pasa nese intre, iso si facendo unha inclinación do seu corpo impedindo deste xeito a visión das persoas que están detrás. Algún dirá que dependo da entrada que compres terás un sitio mellor, isto é moi certo, pero penso que comprando unha entrada de 36.50 € deberíase estar un pouquiño máis cómodo.

A pesar dalgúns inconvenientes puiden ver o espectáculo e ben por certo, me quede abraiado pola posta en escea, os actores, principalmente con Víctor Masán representando a Emcee, etc… recoméndovos a todos os que poidades que desfrutedes deste musical.

Sinopses

O musical desenvólvese no 1931 dentro do Kit Kat Club, un night club berlinés onde unha xove cantante e o mestre de cerimonias do club intentan evadirnos da realidade, desfrutando cunha incrible ironía da vida.

A obra ten dúas historias de amor, a da caseira e un dos seus inquilinos e a de Sally e Cliff.


Golpe a Bush en donde más le duele: Money, Money.

13 Noviembre 2006
El pueblo fue llamado a las urnas para ejercer su derecho al voto en las elecciones legislativas de Estados Unidos, la impopularidad de su presidente y sus decisiones han provocado que El Partido Demócrata lograse imponerse a los republicanos, el pueblo americano ha despertado de la pesadilla que estaba viviendo, después de 12 largos años los demócratas recuperaron la Cámara de Representantes, el tercer puesto político con más relevancia en Estados Unidos lo ocupará Nancy Pelosi, representante por San Francisco, como presidenta de la Cámara.

Estos resultados determinarán una nueva orientación política de la primera potencia mundial, al obtener la mayoría en la Cámara los demócratas van a controlar las presidencias de todos los comités, la agenda y los presupuestos.

Los demócratas se han impuesto en 28 de los 50 estados en las elecciones para gobernador, quitándoles a los republicanos Nueva York, Ohio, Maryland, Massachusetts, Colorado y Arkansas y conservando aquellos estados en donde ya gobernaba.